KiMEDIA

ក្តាប់វាសនាខ្លួនកុំឱ្យរវាត DESTINY IN YOUR HANDS ដោយ អ៊ុម-ហាក់

ក្តាប់វាសនាខ្លួនកុំឱ្យរវាត
DESTINY IN YOUR HANDS ដោយ អ៊ុម-ហាក់
អាចជាសំណាងចុងក្រោយបង្អស់របស់ពលរដ្ឋខ្មែរដើមបីការផ្លាស់ប្តូរដោយសន្តិវិធីហើយ។ ការនេះសម្រេចលើលទ្ធផលបោះឆ្នោតឆ្នាំ២០១៧ និង២០១៨នេះឯង។ គ្រោះថ្នាក់ប្រជាជាតិខ្មែរនឹងរិតតែ ធ្ងន់ធ្ងរ មិនប្រាកដថាអាចរើបម្រាសរួចឡើយ បើបក្សកុម្មុយនិស្តប្រជាជនដែលយួនបង្កើតកាន់អំណាចបន្តក្រោយឆ្នាំ២០១៨។ ដើមបីចៀសវាងគ្រោះចង្រៃនេះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរចាំបាច់៖
*- ត្រូវឈប់យំៈ បងប្អូនយំអស់មួយជីវិតទៅហើយ សព្វថ្ងៃកំពុងហែលក្នុងទឹកភ្នែកខ្លួនឯងទៅហើយ ‹‹គេ››នៅតែមិនឃើញ មិនដឹងមិនឮ មិនករុណាដល់តិចតួច។
*- ត្រូវឈប់ថ្ងូរៈ បងប្អូនថ្ងូរអស់មួយជីវិតទៅហើយ ចង់ថ្ងូរឱ្យរន្ទឺដូចផ្គរលាន់ក៏ដោយ ស្រេចតែ‹‹គេ››នៅតែមិនដឹង មិនឮ។
*- ត្រូវឈប់អង្វរករៈ បងប្អូនលុតជង្គង់សំពះសុំក្តីមេត្តាមួយជីវិតទៅហើយ មានដែលឃើញ‹‹គេ››មេត្តាបងប្អូនម្តងណាហើយឬនៅ? ជាញឹកញាប់បងប្អូនបែរជាត្រូវដំបងឆក់បែកក្បាលហូរឈាមឬ‹‹គេ›› ចាប់ដាក់គុកកំសាន្តចិត្តទៅវិញ។ ឈប់សុំ ចាប់ផ្តើមទាមទារ។
*- ត្រូវឈប់បន់ស្រន់ៈ បងប្អូនបន់ស្រន់មួយជីវិតទៅហើយ បានផលស្អីខ្លះ? បន់ស្រន់គឺអង្វរករអ្នកមានបុណ្យឱ្យជួយ។ ព្រះគ្រូបណ្ឌិតប៉ាងខាត់ធ្លាប់មានថេរដិកាថា ‹‹អ្នកមានបុណ្យគឺយើងរាល់គ្នានេះឯង››។ យោងតាមព្រះថេរដិកានេះ ការបន់ស្រន់មិនគឺអ្វីក្រៅពីអង្វខ្លួនឯង ឱ្យជួយខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។
*- ត្រូវឈប់ដាក់បណ្តាសាៈ បើពិតជាមានបារមី បារម៉ាំង បារម៉ោក មែននោះ បារមីទាំងអស់នោះពិតជាខ្វាក់ គ្រោះថ្នាក់លិចទូក ឡានបុក រន្ទះបាញ់…។ល។មិនដែលស្របតាមបណ្តាសារបស់បង
ប្អូនម្តងណាសោះ។
រួមសេចក្តីមកបងប្អូន
*- ត្រូវ‹‹ជូតទឹកភ្នែក រួចបន្តដំណើរទៅមុខ››។ ទៅណា? អ្នកមានបុណ្យធ្វើដំណើរទៅរំដោះខ្លួនឯង។ ដោយវិធីណា? តាំងចិត្តប្តូរផ្តាច់មុះមុត ក្តាប់វាសនាខ្លួនឱ្យមាំមិនឱ្យរវាតទៅបោះឆ្នោតជូនបក្ស
សង្រ្គោះជាតិដើមបីការផ្លាស់ប្តូរ ទោះនរណាគម្រាមកំហែងឬស្តីបន្ទោសយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ជ័យជំនះចុងក្រោយនឹងផ្តល់យុត្តិធម៌ ជូនបងប្អូនសមស្របនឹងពលិកម្មដ៏ថ្លៃថ្នូរក្លាហានរបស់បងប្អូនមិន
អាចក្លាយជាអាការដទៃបានឡើយ។ សើចបានស្រស់នរណាដែលសើចក្រោយគេ៕
អ៊ុម ហាក់ ២៥ឧសភា២០១៧

Source link

សង្រ្គាម សង្រ្គាម…(ដោយ សេក-សេរី)

Source link

ទំនុកដំកើង១១៥ៈ១-១៨ ផ្ញើមកខ្មែររាល់គ្នាជាពុទ្ធបរិស័ទ

(ដោយជូលាងហាក់)

ខ្មែររាល់គ្នាគួរចេះទទួលស្គាល់អ្វីដែលជាការពិត – មិនមែនជាសាសនាឬជារឿងគេនិយាយប្រឌិត!!
ព្រះគម្ពីរជាភាសាខ្មែរ  http://biblecambodia.org/khov54/index.htm ។ សំណេរនេះជាបន្ទាល់ដល់អ្នករាល់គ្នា។ ដូច្នេះសូមប្រយ័ត្ន។

ព្រះអាទិទេព(មិនមែន)ជាសាសនាសោះទេ។ ទ្រង់ជាព្រះមានចេស្តានិងមហិទ្ធិឫទ្ធខ្លាំង ដែលមនុស្សលោកមិនអាចយល់បាន។ ទ្រង់
អាណិតអាសូរខ្មែររាល់គ្នាទាំងនគរដែលរងទុក្ខសោករាប់សតវត្សរ៍ ប៉ុន្តែខ្មែរមិនដែលអំពាវនាវហៅរកជំនួយពីទ្រង់សោះទេ។ ពេលខ្ញុំ
កំពុងអង្គុយសរសេរនេះ ខ្ញុំហាក់ដូចជានឹកក្នុងចិត្តថា ព្រះក៏ទ្រង់កំពុងផ្តល់យោបល់ដល់គំនិតខ្ញុំ នូវអ្វីដែលខ្ញុំត្រូវសរសេរ។

បើបានកើតមកជាខ្មែរ ត្រូវរងទុក្ខវេទនាគ្រប់បែបយ៉ាងហើយ ក៏កុំឱ្យស្លាប់ទៅត្រូវធ្លាក់នរកអវិចីថែមទៀតនោះ។ សុំស្តាប់ខ្ញុំបន្តិចសិន។
ខ្ញុំអត់ចូលចិត្តសរសេរពីរឿងសាសនារវើរវាយ គ្មានភស្តុតាងអីសោះនោះទេ។ ខ្ញុំចូលចិត្តសរសេរពីអ្វីដែលខ្ញុំបានដឹងឮឃើញ។ ក្នុងព្រះ
គម្ពីរសាសនាគ្រឹស្ទ ពួកឰយុកោរបស់យើងបានសរសេរហាមហើយថា មនុស្សណាគ្មានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីជីវិតទេ នឹងត្រូវបោះទៅក្នុង
បឹងភ្លើង។ នេះជាសេចក្តីស្លាប់លើកទីពីរ។ ចុះបើខ្មែរមិនទាំងជឿលើសាសនាគ្រឹស្ទផងនោះ ធ្វើម៉េចនឹងចូលឈ្មោះក្នុងបញ្ជីជីវិតបាន?

សូមខ្មែរមានចិត្តឧស្សាហ៍ហើយអានអត្ថបទដ៏សំខាន់នេះឱ្យបានចប់ចុងចប់ដើម ក្រែងជួយខ្លួនឯងបានរួចពីនរក ពេលស្លាប់ផុតទៅ។
សូមចុចខ្សែផ្ជាប់ខាងលើ, ចុច វិវរណៈ នៅខាងក្រោមបង្អស់, ហើយចុចលេខ២០។ សូមអានវិវរណៈ ២០ៈ១៥ តើគេសរសេរថាម៉េច?
នេះជាការពិតដែលអ្នករាល់គ្នាគួរប្រយ័ត្នប្រយែងហើយជឿ និងធ្វើអ្វីដែលជាការចាំបាច់ដើម្បីឱ្យបានរួចខ្លួន។ គឺជំនឿលើព្រះពិត។ ជា
ពាក្យសំដីដែលនិយាយប្រាប់មកសង្ឃទាំងអស់ក្នុងពុទ្ធសាសនាផងដែរ។ នរកឬឋានសួគ៌មិនមែនជារឿងប្រឌិតសោះទេ។ ប៉ុន្តែសួរថា
តើខ្ញុំបានឃើញ បានស្គាល់ឋានទាំងពីរហ្នឹងពីកាលណាមក? សុំឆ្លើយថា ខ្ញុំបានឃើញព្រះអាទិត្យ, ព្រះចន្ទ្រ, លំហរមេឃនិងផ្កាយ។ ក៏
សូមអានផងដែរ៖ វិវរណៈ១៤ៈ៦-៧។ អ៊ីចឹង សូមខ្មែរ, ទាំងសង្ឃទាំងគ្រហស្ថ, ប្រញាប់ប្រញាល់រួសរាន់ ឱ្យបានរួចខ្លួនពីទុក្ខទោស។

ពុទ្ធសាសនា
ជាច្រើនសតវត្សរ៍មកហើយដែលខ្មែរកាន់ពុទ្ធសាសនា ហើយចាត់ទុកក្នុងច្បាប់ថាជាសាសនារបស់រដ្ឋផងដែរ។ ជាសាសនាដែលហូរ
ចូលមកកម្ពុជាពីប្រទេសឥណ្ឌាតាំងពីរជ្ជកាលដ៏យូរលង់រាប់រយឆ្នាំមកម្ល៉េះ។ ប៉ុន្តែប្រវត្តិនិងកំណើតព្រះពុទ្ធ គឺទ្រង់បានប្រសូត្រក្នុង
ត្រកូលក្សត្រនៅប្រទេសនេប៉ាល់។ ជាសាសនាដែលខ្មែរទទួលពីសាសន៍ដទៃមកដែរ ហើយក៏នៅជាប់ក្នុងសង្គមខ្មែរជារហូតមក។

ក្នុងជំនាន់ព្រេងនាយ ដែលកាលនោះកម្មសិក្សាពុំសូវមានសកម្មភាពគគ្រឹកគគ្រេងដូចសព្វថ្ងៃ ប្រហែលជាពួកឰយុកាខ្មែរជំនាន់ដើម
ពុំបានចាប់ភ្លឹកគិតគូរពីការសិក្សាឱ្យដល់ចំណុចនៃការចាំបាច់ ថាតើមានផលប្រយោជន៍សំខាន់ធំដុំអ្វីខ្លះ ដែលខ្មែរត្រូវតែទទួលយក
ពុទ្ធសាសនាទុកជាទីសក្ការៈបូជាក្នុងរដ្ឋរបស់ខ្លួន? គឺជាគំនិតភ្លេចភ្លាំងរបស់ខ្មែរចាស់ៗទាំងអស់គ្នារហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ។ ការខកខាន
ពុំបានព្យាយាមសិក្សាឱ្យវែងឆ្ងាយ ពីបុព្វហេតុនៃជំនឿលើសាសនានេះ បានធ្វើឱ្យយើងទៅជាល្ងឹតល្ងង់គ្មានយោបល់ច្បាស់លាស់ ថា
តើមានកត្តាសំខាន់ៗអ្វីខ្លះដែលខ្មែរគួរទ្រទ្រង់ហើយរក្សាវាទុកក្នុងប្រពៃណីនៃសង្គមជាតិរបស់ផងខ្លួន ជាយូរអង្វែងតទៅទៀត?  

ខ្ញុំគិតមើលត្រួសៗហើយជឿថា កត្តាជាចម្បងដែលខ្មែរ លើកតម្កើងទ្រទ្រង់សាសនានេះ ទុកក្នុងសង្គមរបស់ខ្លួនរហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ គឺប្រាកដជា(មិនមែន)ដោយសារបណ្ឌិតខ្មែរ, ឬអ្នកជំនាញការណាម្នាក់ខាងសាសនានេះ, បានសិក្សាឱ្យបានយល់ដឹងច្បាស់លាស់ថា
ដោយសារជំនឿលើពុទ្ធសាសនា ជីវិតខ្មែរបាននិងកំពុងទទួលកុសលផលបុណ្យឬផលវិជ្ជមានពិតប្រាកដ ក្នុងខ្សែជីវិតបច្ចុប្បន្ន និងនៅ
បរលោកឯនាយក្រោយមរណភាពនោះទេ។ ប៉ុន្តែជាជំនឿតៗគ្នាគ្រប់ៗជំនាន់ដោយពុំមានការជជែកវែកញែក រកចំណេះដឹងឱ្យបានភ្លឺ
ច្បាស់លាស់ជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងជំនឿនេះសោះ។ អាហ្នឹងគេហៅថា ជាជំនឿផ្កាប់មុខ អត់ដឹងខ្យល់។ អ្នកណាមានបដិមតិសុំជួយសរសេរ
បំភ្លឺ ឱ្យអ្នកអានរាល់គ្នាបានយល់ផង។ ជំនឿសមហេតុផលលើព្រះ, តែមិនមែនលើសាសនា, ជារឿងល្អសម្រាប់ភ័ព្វវាសនាយើង។

ព្រះគម្ពីរទំនុកដំកើង១១៥ៈ១-១៨
មានចំណុចមួយដែលខ្ញុំគួរសរសេរ។ នៅក្នុងសៀវភៅទំនុកដំកើងមានទាំងអស់១៥០ជំពូកយ៉ាងស្អេកស្អះ។ ពេលមុននេះបន្តិច ខ្ញុំ
ហាក់ដូចជានឹកភ្នកចង់អានជំពូកណាមួយ ក្នុងចំណោម១៥០ជំពូកនោះ។ ប៉ុន្តែលេខវាច្រើនពេក មិនដឹងសំរេចចិត្តចុចមួយណា ខ្ញុំក៏
រេចិត្តចុះឡើង ហើយចុចព្រាវៗចំលើលេខ១១៥។ មិនដឹងថានេះជាដំណើរដែលព្រះនាំដៃខ្ញុំ ដើម្បីបានសរសេរ ឬក៏ជាការចុចដោយ
ចៃដន្យ ខ្ញុំក៏មិនច្បាស់ដែរ ។  ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹកចម្លែកក្នុងចិត្តម្នាក់ឯង ព្រោះនៅក្នុងជំពូក១១៥ហ្នឹង មានវគ្គសំខាន់ៗ ពីទី៤ដល់ទី៨ ដែលខ្ញុំនឹក
ភ្នកក្នុងចិត្តថា គួរសរសេរប្រាប់ខ្មែររាល់គ្នាភ្លាមៗ ក្រែងពួកគេមានបាប ត្រូវចុះនរកពេលស្លាប់ទៅ។ អ៊ីចឹងសុំអានដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។

សៀវភៅទំនុកដំកើងជំពូក១១៥ http://biblecambodia.org/khov54/PSA115.htm ដែលខ្ញុំសរសេរយោងតាមពេលនេះ គឺដោយសារ
វគ្គទី៤ដល់ទី៨ ជាវគ្គសំខាន់សម្រាប់ដាស់តឿនពុទ្ធបរិស័ទខ្មែរ បូករួមទាំងសង្ឃគ្រប់អង្គ ជាអ្នកបួសក្នុងពុទ្ធសាសនាផងដែរ។ សំណេរ
នេះជាទីបន្ទាល់ចំពោះខ្មែររាល់គ្នា ដែលខ្មែរដាច់ខាតត្រូវ(ឈប់ជឿ)លើជំនឿដែលគ្មានផលសោះទៀតទៅ បើខ្មែរប្រាថ្នាចង់បានជីវិត
ដែលសុខសាន្តល្ហែល្ហើយ មិនរតេករតាកយ៉ាប់យ៉ឺនដូចសព្វថ្ងៃ ហើយដែលពោរពេញទៅដោយការបៀតបៀនគ្រប់បែបយ៉ាង។

ព្រោះអ្វីទៅ? ព្រោះចិត្តគំនិតដែលកោតខ្លាចព្រះយេហូវ៉ា ជាដើមចមនៃប្រាជ្ញា៖ សូមអាន ទំនុកដំកើង១១១ៈ១០, សុភាសិត១ៈ៧,
សុភាសិត៩ៈ១០។ ហើយព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអាទិទេព ដែលបង្កើតយើងរាល់គ្នាមក។ ឯព្រះពុទ្ធឯណោះ គ្រាន់តែជាមនុស្សដូចយើង
រាល់គ្នា ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្កើតឡើងពីធូលីដី ហើយទ្រង់បានប្រសូត្រក្នុងពង្សក្សត្រនៅប្រទេសនេប៉ាល់។ បន្ទាប់មកក៏មានរឿង
ដំណាលថាទ្រង់បានសាងផ្នួស ត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ ចូលព្រះនិព្វាន។ ជារឿងដំណាលដែលគ្មានសារៈសំខាន់ដល់ជីវិតខ្មែរសោះទេ។

 អំពីរឿងប្រាជ្ញាសម្រាប់មនុស្សលោក។ ខ្មែររាល់គ្នាយល់ហើយថា អ្វីទៅដែលជាប្រាជ្ញា។ គឺជាកម្លាំងមួយដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធសម្បើម
ហើយក៏គ្មានព្រំដែនសោះដែរ លើកលែងតែព្រះទ្រង់ហាមហើយកម្រិតព្រំដែនណាមួយ សម្រាប់ជាផលវិជ្ជមានដល់យើង។ សូម
ក្រឡេកមើលហើយជឿថា វិទ្យាសាស្ត្រធំៗទាំងឡាយដែលជាឧបករណ៍សម្រាប់ជាជំនួយដល់មនុស្សលោក គឺត្រូវបានបង្កើតឡើង
ដោយសារប្រាជ្ញានេះឯង ដែលព្រះទ្រង់អនុញ្ញាត្តិឱ្យមនុស្សលោកអាចប្រើបាន។

ចូរក្រឡេកមើលចំណេះដឹងជាទូទៅ នៅក្នុងស្ថាប័នវិទ្យាសាស្ត្រនៃសហរដ្ឋអាមេរិកឈ្មោះ ណាហ្សា,  National Aeronautics
and Space Administration, នោះយើងនឹងឃើញថា ប្រាជ្ញាគឺមានឋាមពលសម្បើមលើសលប់សម្រាប់បម្រើជីវិតមនុស្ស។
ប្រាជ្ញាហ្នឹងមានឫសគល់មកពីព្រះយេហូវ៉ា ដែលផ្ទៃមេឃនិងផែនដី ក៏ទ្រង់បានបង្កើតឡើងដោយសារប្រាជ្ញានេះដែរ។

ដូច្នេះសូមងាកមកព្រះគម្ពីរ នៅខ្សែផ្ជាប់ខាងលើ ចុចអានហើយពិចារណា។ កុំឱ្យខ្ជិលច្រអូស។ ព្រោះថា គំនិតខ្ជិលច្រអូសហ្នឹងមួយ
ដែលបណ្តាលឱ្យជីវិតខ្មែរទាំងប្រទេស ជួបប្រទះវាសនាអាក្រក់ វេទនារហូតសព្វថ្ងៃនេះ។ ក៏សូមឱ្យជឿផងដែរថា ជំនឿល្ងង់ខ្លៅ គ្មាន
ចំណេះដឹងច្បាស់លាស់ ជាការបើកឱកាសឱ្យពួកវិញ្ញាណអារក្សបានដើរក្រវែល បំផ្លាញភ័ព្វវាសនាខ្មែរឱ្យហិនវិនាសហើយវេទនា។

សូមខ្មែរអានទំនុកដំកើង១១៥ៈ៤-៨ ហើយគិតគូរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះពាក្យហាមប្រាមពីព្រះជាអម្ចាស់ស្តីពីជំនឿនៃសាសនាខ្មែរ៖

ទំនុកដំកើង១១៥ៈ៤-៨៖  (៤) ឯព្រះរបស់គេ នោះសុទ្ធតែជារូប ធ្វើពីប្រាក់ និងមាស ជាស្នាដៃដែលមនុស្សធ្វើ (៥) រូបទាំងនោះមានមាត់
តែមិនចេះនិយាយ មានភ្នែក តែមើលមិនឃើញ (៦) មានត្រចៀក តែស្តាប់មិនឮ មានច្រមុះ តែធុំក្លិនមិនបាន (៧) មានដៃ តែចាប់កាន់
មិនបាន មានជើង តែមិនចេះដើរឡើយ ក៏មិនចេះបញ្ចេញសំឡេងតាមបំពង់កផង (៨) ជាងដែលធ្វើ អើ អស់អ្នកដែលទុកចិត្តនឹងរូប
ទាំងនោះ គេនឹងបានដូចជារូបនោះដែរ…

បានសេចក្តីថាម៉េច? ខ្មែរកំពុងតែជឿលើរបស់ដែលមនុស្សធ្វើដោយដៃឯង ហើយយល់ថា ទាំងនោះជា(និម្មិតរូប)នៃអង្គទ្រង់ឬរូបរៀង
ព្រះរបស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែទាំងនោះសុទ្ធតែជាវត្ថុគ្មានវិញ្ញាណ គ្មានជីវិត គ្មានបារមីអ្វីដូចដែលខ្មែរបានជឿសោះឡើយ។ អ៊ីចឹងយើងអាចសួរ
តទៅទៀតថា អ្នកណាហ្នឹង ដែលនិយាយក្នុងទំនុកដំកើង១១៥ៈ៤-៨នេះ ហើយដែលហ៊ានពោលពាក្យប្រកបដោយអំណាចដូច្នេះ?

ជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអាទិទេព
គឺជាពាក្យពេចន៍សរសេរកត់ត្រាទុក ដោយមនុស្សចាស់ជំនាន់ដើម ជិតឬជាង២ពាន់ឆ្នាំមកហើយ។ ជាពាក្យពេចន៍ដែលព្រះទ្រង់បាន
បណ្តាលចិត្តឱ្យពួកគាត់សរសេរ សម្រាប់ជាផលប្រយោជន៍ធំ ដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ រហូតដល់ជំនាន់យើងរាល់គ្នាផងដែរ។ សូម
អាន ធីម៉ូថេទី២; ៣ៈ១៦-១៧៖ (១៦) គ្រប់ទាំងបទគម្ពីរ គឺជាព្រះទ្រង់បានបញ្ចេញព្រះវិញ្ញាណបណ្តាលឲ្យតែងទេ ក៏មានប្រយោជន៍
សំរាប់ការបង្រៀន ការរំឭកឲ្យដឹងខ្លួន ការប្រដៅដំរង់ និងការបង្ហាត់ខាងឯសេចក្តីសុចរិត (១៧) ដើម្បីឲ្យអ្នកសំណប់របស់ព្រះបានគ្រប់
លក្ខណ៍ ហើយមានគ្រប់ទាំងចំណេះ សំរាប់នឹងធ្វើការល្អគ្រប់មុខ។ http://biblecambodia.org/khov54/2TI03.htm

ដូច្នេះវាមានន័យច្បាស់លាស់ថា ពាក្យពេចន៍ក្នុងសៀវភៅទំនុកដំកើង ជាព្រះបន្ទូលផ្ទាល់របស់ព្រះអាទិទេព ដែលបានបង្កើតលោក
និងយើងរាល់គ្នាមក ហើយទ្រង់ក៏បានជ្រាបគ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ ជារបស់ដែលទ្រង់បានបង្កើតមក បូករួមទាំងរូបព្រះនៃពុទ្ធសាសនាខ្មែរ
ដែលគ្មានជីវិត គ្មានដង្ហើម គ្មានភ្នែកមើលឃើញ ក៏គ្មានតេជៈចេស្តាបារមីអ្វីសោះ តែខ្មែរមួយនគរខំជឿ ថែមទាំងកសាងជារូបចម្លាក់ធ្វើ
ឡើងដោយដៃឯង ក៏បានក្រាបបង្គំសំពះរូបទាំងនោះទៀតផង។ (ព្រះនោះ)មានចេស្តាបារមីនឹងជួយខ្មែរឯណាកើត… អត់សោះ។ រាប់
រយឆ្នាំ ខ្មែររស់នៅតូចទាបគ្មានប្រាជ្ញា គ្មានគំនិតវាងវ័យ តែមានវិញ្ញាណអារក្សកាចសាហាវសម្លាប់ជនជាតិឯងឥតរអែងអីបន្តិច។

សព្វថ្ងៃរាស្ត្រខ្មែររស់ក្នុងកន្តាប់ដៃមនុស្សកាចៗ មានអំណាចវាយសំពង ទាត់ធាក់ បាញ់សម្លាប់មនុស្សជារាស្ត្រដោយឥតញញើតដៃ ឬ
ក៏គេធ្វើបាបដោយប្រការផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យរាស្ត្ររាប់ពាន់រាប់ម៉ឺននាក់រស់នៅដោយទុរន់ទុរាចិត្ត បែកបាក់ផ្ទះសម្បែង ព្រាត់ប្រាសគ្រួសារ។ មើលចុះ! ក្នុងសង្គមខ្មែរបច្ចុប្បន្ន មនុស្សជាច្រើនមានសក្តិធំ មានអំណាច សុទ្ធតែជាពួកមនុស្សមានវិញ្ញាណអារក្ស ប្រឆាំងច្បាប់ព្រះ។
ពួកនេះកាចៗណាស់ ហើយក៏កំពុងបានដៃ ធ្វើអ្វីតាមទំនើងចិត្ត ព្រោះគ្មានអ្វីមកទប់ទល់ ឬរំខានឧក្រិដ្ឋកម្មពួកគេបានឡើយ។ មានតែ
កម្លាំងនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់នៅប៉ុណ្ណោះទេ ដែលអាចទប់ទល់ពួកវិញ្ញាណអារក្សដែលកាចៗទាំងនោះបាន។

ខ្មែរវេទនាព្រោះអត់ចេះជួយខ្លួនឯង
គួរឱ្យសង្វេគក្នុងចិត្តណាស់ ចំពោះវាសនាអាក្រក់របស់ខ្មែរ។ ក្នុងរឿងជំនឿនេះ ក្រឡេកមើលចុះ! ក្នុងសង្គមខ្មែរជាទូទៅរាប់សតវត្សរ៍
មកហើយ យើងឃើញថា ខ្មែរអ្នករៀនមានសញ្ញាប័ត្រធំដុំ ក៏ដូចខ្មែរដែលល្ងង់ខ្លៅរៀនបានតិចតួច … សុទ្ធតែពួកមនុស្សមានជំនឿ ត
កន្ទុយគ្នា គ្មានចេះបើកសៀវភៅអាន ធ្វើវិភាគរកហេតុផល គ្រប់ករណីដែលខ្លួនបានឃើញសព្វគ្រប់ជាហូរហែមកហើយនោះទេ។

ព្រះអាទិទេពដែលបង្កើតខ្មែររាល់គ្នាមក បានទតឃើញគ្រប់ដំណើរការ នៃជីវិតយ៉ាប់យ៉ឺនវេទនាគ្រាំគ្រារបស់ខ្មែរ។  ហើយដោយសារ
និស្ស័យជាព្រះពិតប្រាកដ ដែលមានសេចក្តីស្រឡាញ់មេត្តាករុណាជាបរិបូរចំពោះមនុស្សលោកនោះ ទ្រង់ពិតជាសោកសង្រេង ព្រោះ
ទ្រង់រកឱកាសនឹងជួយជនជាតិខ្មែរមិនកើត ដោយសារខ្មែរបែរខ្នងដាក់ទ្រង់ តែបែរទៅបួងសួងហៅរកវត្ថុឥតវិញ្ញាណ គ្មានអំណាចអ្វី
សោះនោះ ឱ្យមកអើពើជួយជីវិតខ្លួនផងទៅវិញ។ បន្ទាប់មក ទោះជាគ្មានជំនួយអ្វីពីវត្ថុទាំងឡាយដែលខ្លួនបានសំពះបួងសួងនោះក៏
ដោយ  ក៏ខ្មែរបណ្តែតបណ្តោយឱ្យវាសនាខ្លួននៅជាប់ឆ្កឹងនឹងជំនឿល្ងីល្ងើ លើវត្ថុគ្មានវិញ្ញាណទាំងនោះ។ បានថាយ៉ាប់មែន… ខ្មែរ។

ជួយអីនឹងកើត បើព្រះរបស់ខ្មែរគ្មានអំណាច គ្មានចេស្តាបារមីអីសោះ នឹងហោះមកជួយមនុស្សណាម្នាក់បានសោះនោះ។ រីឯព្រះពុទ្ធ
ដែលមានកំណើតនិងនិស្ស័យជាមនុស្សសុទ្ធសាធ ហើយប្រសូត្រនៅនេប៉ាល់នោះ ក៏ប្រហែលជាទ្រង់រកវិធីជួយខ្លួនឯងពុំកើតផងទេ
ព្រោះលោកគ្មានអំណាច គ្មានឥទ្ធិឫទ្ធអ្វីបន្តិចសោះ។ គឺព្រះអាទិទេពឯណេះទេ ដែលទ្រង់បង្កើតយើងរាល់គ្នា ព្រមទាំងព្រះអាទិត្យព្រះ
ច័ន្ទ្រ ផ្កាយ និងផែនដីដែលទ្រង់មានមហិទ្ធិឫទ្ធខ្លាំង អាចបង្វិលពិភពលោកនេះឱ្យវិលជុំវិញព្រះអាទិត្យ បង្កើតបានជាថ្ងៃខែនិងរដូវ។

បែរមកឯខ្មែរទាំងនគរ ស្រាប់តែខ្មែរនាំគ្នាទៅជឿព្រះដែលមិនមែនជាព្រះសោះនោះទៅវិញ។ បានថាអារឿងហ្នឹងគឺវាយ៉ាប់ពិបាកកែ
ព្រោះខ្មែរមិនប្រសព្វនឹងជួយយោងជីវិតខ្លួនឯង។ ប៉ិនណាស់ខាងស្ទុះស្ទារ រត់ទៅលិចរត់ទៅកើត ជើងត្បូងជុំទិស សុំឱ្យគេជួយនេះ
ជួយនោះ។ មកដល់សព្វថ្ងៃហ្នឹងក៏នៅតែអ៊ីចឹង។ គិតតែពីហារមាត់ប្រកូកហៅឱ្យគេជួយ។ បានថាយ៉ាប់។ សូម្បីតែអង្គរវត្តខ្លួនឯង ក៏
ខ្មែរគ្មានចំណេះដឹងអីបន្តិចនឹងប៉ះប៉ូវនាយអាយ ឱ្យបានល្អមាំទាំផងដែរ។ គិតតែដុតដៃដុតជើងស៊ើបសួររកគេឱ្យជួយ ហើយជនជាតិ
ខ្មែរជាគូលីកម្មករ ធ្វើអ្វីៗតាមការពន្យល់ប្រាប់របស់បរទេស។ ឯណាទៅសតិបញ្ញាខ្មែរ កូនចៅអ្នកកសាងប្រាង្គប្រាសាទអង្គរវត្តនោះ?

តើខ្មែរអ្នកធំ អ្នកមានសញ្ញាប័ត្រគ្រាក់ៗប៉ុនៗជញ្ជាំងវិហារវត្តលោក ព្រមទាំងនាយបណ្ឌិត នាយបញ្ញាវន្តខ្មែរ ចេះខ្មាស់អៀនដែរទេ
ដែលម្នាក់ៗរកជួយជាតិមិនកើត ហើយមិនទាំងចេះរួបរួមគ្នាឱ្យមានសាមគ្គីភាពក្នុងគ្រួសារផងនោះ? មានអស់លោកជាច្រើន គ្មានទេ
ចំណេះចេះដឹងជ្រៅជ្រះក្នុងអាជីពរបស់ខ្លួន តែមានវិញ្ញាណនិងចរិតមារយាទកាចសាហាវ ដូចវិញ្ញាណអារក្ស។

ពាក្យរំឭករបស់ខ្ញុំចំពោះខ្មែរទាំងនគរ
សូមចាំក្នុងគំនិតជានិច្ចថា វាសនាខ្មែររាល់គ្នា គឺស្ថិតក្នុងការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្មែររាល់គ្នា។ អ្នករាល់គ្នាចាំបាច់ត្រូវប្រើសេរីភាពនៃឆន្ទៈ
ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរដំណើរនៃជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នា។ កូនចៅខ្មែរជំនាន់ក្រោយៗជាបន្តបន្ទាប់មកទៀត គឺកំពុងពឹងពាក់ទាំងស្រុងទៅលើ
សតិសម្បជញ្ញៈអ្នកជាឪពុកម្តាយ ក្នុងការសំរេចនឹងធ្វើដំណើរតាមទិសដៅសមស្រប ទៅតាមគន្លងដែលនាំទៅដល់ប្រភពនៃបញ្ញាវាង
វៃ ចាកផុតពីភាពល្ងង់ខ្លៅតូចទាប ហើយជីវិតបានទទួលសេចក្តីសុខជាពិតប្រាកដ។ សូមខ្មែររាល់គ្នាអាណិតដល់កូនចៅរបស់ខ្លួន។

គំនិតល្ងង់ខ្លៅនៃឪពុកម្តាយ នឹងបណ្តាលឱ្យមានផលវិបត្តិធំចំពោះវាសនារបស់កូន។ ជាពិសេសរឿងចុះនរកពេលស្លាប់ទៅ។ ព្រោះ
ខ្មែរគ្មានបានទទួលព្រះ ដែលជាព្រះពិតប្រាកដ ហើយដែលទ្រង់មានគ្រប់អំណាចនិងព្រះចេស្តា អាចជួយឱ្យយើងបានសុខទាំងក្នុង
ជីវិតនេះ និងជីវិតក្នុងបរលោកឯនាយ។ សូមខ្មែរចាប់ផ្តើមរៀនសូត្រ ស្រាវជ្រាវរកការពិត ក្នុងរឿងជំនឿលើព្រះ។ កុំចេះតែជឿឆ្កុយៗ
តកន្ទុយគ្នាដូចហ្វូងគោ ដើរតាមតែគ្នានោះ។ ត្រូវឱ្យចេះគិត… រៀនសូត្រ… រៀនពិចារណាសួរដេញដោល… ក៏កុំជឿលើមនុស្សកំភូត
កុហក់បោកប្រាស់ទាំងឡាយណាដែរ។ បើខ្មែរនៅតែល្ងង់ខ្លៅ ក្នុងជំនឿអកុសល គឺឆន្ទៈល្ងីល្ងើរបស់ខ្មែរហ្នឹងហើយដែលបាន និង
កំពុងទាញជើងខ្មែរឱ្យកប់ជាប់ក្នុងវាសនានៃទុក្ខវេទនា។ ខ្មែរអើយគិតដល់ព្រេងវាសនាកូនចៅខ្លួន។ មុននឹងព្រះចូលមកជួយអ្នករាល់
គ្នា គួរខ្មែរទាំងនគរជួយខ្លួនឯងជាមុនសិន… ដោយការទទួលទ្រង់ជាព្រះ… រៀនពិចារណារកការពិត… ឈប់ជឿផ្កាប់មុខតទៅទៀត។

ទីបញ្ចប់ សូមអរព្រះគុណចំពោះព្រះយេហូវ៉ា និងថ្វាយព្រះពរដល់ព្រះបរមនាមនៃទ្រង់ ដែលផ្តល់គំនិតក្នុងការសរសេរនេះ។ ខ្ញុំក៏សូម
ជូនពរដល់ខ្មែរទាំងនគរ សូមព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ករុណាទាញនាំសតិបញ្ញាខ្មែរ ឱ្យចូលដល់ក្នុងផ្លូវនៃពន្លឺរបស់ព្រះ។ សូមខ្មែររាល់គ្នាបាន
ទទួលព្រះពរនៃសេចក្តីសុខសាន្តត្រាណ ត្រជាក់ត្រជុំ ល្ហែល្ហើយចិត្ត ជានិច្ចតរៀងដរាបទៅ។ អាម៉ែន៕៚

Source link

បោះឆ្នោតឲ្យបក្សណា?




Source link

គ.ជ.ប​និង​សង្គម​ស៊ីវិល​ថា​ដំណើរ​ការ​ឃោសនា​៦​ថ្ងៃ​ដំបូង​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ

កិច្ច​ប្រជុំ​ផ្សព្វផ្សាយ​អំពី​ស្ថានភាព​នៃ​ការ​ឃោសនា​បោះ​ឆ្នោត​របស់​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀបចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA

ដោយ ម៉ម មុនីរតន៍ RFA 2017-05-26

អ្នក​ជំនាញ​កិច្ចការ​បោះឆ្នោត និង​មន្ត្រី​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀបចំ​ការ​បោះឆ្នោត បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ពី​ស្ថានភាព​នៃ​ការ​ឃោសនា​ក្នុង​រយៈពេល ៦​ថ្ងៃ​នេះ​ប្រហាក់ប្រហែល​គ្នា​ថា ដំណើរការ​ឃោសនា​ស្វែង​រក​គាំទ្រ​សម្រាប់​ការ​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ សង្កាត់ គឺ​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​មុន។

ស្រប​ពេល​នៃ​ការ​វាយតម្លៃ​ពី​ស្ថានភាព និង​បរិយាកាស​នៃ​ការ​ឃោសនា​នេះ​ថា មាន​ភាព​វិជ្ជមាន ក៏​មាន​តំបន់​មួយ​ចំនួន អ្នក​ឃោសនា​ត្រូវ​បាន​បង្ក្រាប និង​ទប់ស្កាត់​ជា​បន្តបន្ទាប់ ជា​ពិសេស​ក្បួន​ឃោសនា​របស់​បក្ស​ប្រឆាំង ពី​សំណាក់​កម្លាំង​នគរបាល និង​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន។

អ្នកនាំពាក្យ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀប​ចំការ​បោះឆ្នោត (គ.ជ.ប) បាន​បញ្ជាក់​ថា ការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ សង្កាត់ របស់​បក្ស​នយោបាយ រយៈពេល​ពេល​ជិត​១​សប្ដាហ៍​កន្លង​ទៅ​នេះ សង្កេត​ឃើញ​ថា ពុំ​មាន​ឧបសគ្គ​អ្វី​ធំ​ដុំ​នោះ​ទេ។

ថ្លែង​ប្រាប់​ក្រុម​អ្នក​កាសែត​នៅ​ទីស្នាក់ការ គ.ជ.ប កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែ​ឧសភា លោក ហង្ស ពុទ្ធា អ្នក​នាំ​ពាក្យ គ.ជ.ប អះអាង​ថា ការ​ឃោសនា​ស្វែង​រក​ការ​គាំទ្រ​របស់​គណបក្ស​នយោបាយ ដែល​ប្រើ​ពេល ៦​ថ្ងៃ​មក​នេះ ពុំ​មាន​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង​ធ្ងន់ធ្ងរ ដូច​អាណត្តិ​មុនៗ​ទៀត​ឡើយ។ ជាង​នេះ​ទៀត សកម្មជន និង​អ្នក​គាំទ្រ​របស់​គណបក្ស​នយោបាយ​នីមួយៗ មាន​ភាព​អត់ធ្មត់ និង​ចាស់​ទុំ​ផ្នែក​នយោបាយ​ជាង​មុន៖ «បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​ការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​ក្នុង​រយៈពេល​កន្លង​ទៅ​នេះ​មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​ការ​បោះឆ្នោត​លើក​មុន បើ​យើង​ធ្វើ​ការ​ប្រៀបធៀប​ទៅ»។
របាយការណ៍​ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​ដោយ គ.ជ.ប បញ្ជាក់​ថា គិត​ត្រឹម​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​ឧសភា ស្ថាប័ន​ដែល​រៀបចំ​ការ​បោះឆ្នោត ទទួល​បាន​ពាក្យ​បណ្តឹង​ចំនួន ៣៤ ក្នុង​ចំណោម​ខេត្ត ក្រុង ១១ នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស។ ប៉ុន្តែ​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទាំង​នោះ សង្កេត​ឃើញ​មាន​តែ​បក្ស​នយោបាយ ២​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា និង​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ។ ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទាំង​នោះ គឺ​បក្ស​កាន់​អំណាច​បាន​ប្ដឹង​ច្រើន​ជាង​គេ​នៅ​ក្នុង​អាណត្តិ​នេះ រហូត​ដល់ ២៩​បណ្តឹង ខណៈ​បក្ស​ប្រឆាំង​ទើប​មាន ៥​បណ្ដឹង​នៅ​ឡើយ។

អ្នក​សង្កេតការណ៍​ពី​ខាង​អង្គការ​មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល​យល់​ឃើញ​ថា នេះ​ជា​លើក​ទី​១​ហើយ​ដែល​បក្ស​កាន់​អំណាច​មាន​បណ្ដឹង​​ច្រើន​ទៅ​លើ​បក្ស​ប្រឆាំង ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​នេះ។ បើ​ទោះ​ជា​បែប​ណា គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀបចំ​ការ​បោះ​ឆ្នោត អះអាង​ថា ចំនួន​ពាក្យ​បណ្ដឹង​នេះ គឺ​ជា​ចំនួន​ដ៏​តិចតួច​នៅ​ឡើយ បើ​ប្រៀបធៀប​ក្នុង​រយៈពេល​ដូច​គ្នា​កាល​ពី​អាណត្តិ​មុន។

ទាក់ទិន​រឿង​នេះ មន្ត្រី​ផ្នែក​ច្បាប់ និង​អង្កេត​នៃ​អង្គការ​ខុមហ្វ្រែល (COMFREL) គឺ​លោក យឿង សុធារ៉ា ថ្លែង​ថា ការ​ឃោសនា​មួយ​រយៈពេល​កន្លង​ទៅ​នេះ មាន​ភាព​ល្អ​ប្រសើរ ជាពិសេស​ពុំ​សូវ​មាន​ការ​រំខាន និង​អុកឡុក​ពី​ភាគី​ណា​មួយ​ប៉ុន្មាន​នោះ​ទេ។ ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត ក្បួន​ឃោសនា​របស់​គណបក្ស​នយោបាយ​នីមួយៗ ហាក់​មាន​ការ​យោគ​យល់​គ្នា​ច្រើន មិន​ដូច​អាណត្តិ​មុនៗ​នោះ​ដែរ៖ «មុនៗ​ឡើង​រាប់​ពាន់​ករណី​សម្រាប់​បណ្ដឹង​មក Secមក​អី​ហ្នឹង​គឺ​ច្រើន​មែន​ទែន។ តែ​ដោយ​ឡែក​សម្រាប់​ការ​បោះឆ្នោត​លើក​នេះ​វិញ យើង​ឃើញ​បណ្ដឹង​វា​តិច​ណាស់ ត្រឹម​តែ ៣៤​បណ្ដឹង​រយៈពេល​ជិត​មួយ​សប្ដាហ៍។ ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​យើង​ថា វា​មាន​ភាព​ប្រសើរ​ជាង​មុន​ឆ្ងាយ»។

ស្រប​ពេល​ការ​វាយតម្លៃ​របស់​អ្នក​ជំនាញ​កិច្ចការ​បោះឆ្នោត និង គ.ជ.ប យល់​ឃើញ​ប្រហាក់ប្រហែល​គ្នា​ថា បរិយាកាស​ឃោសនា​មាន​ភាព​វិជ្ជមាន ប៉ុន្តែ​ទិដ្ឋភាព​ទូទៅ​សង្កេត​ឃើញ​កម្លាំង​នគរបាល និង​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន បាន​ចុះ​ហែក​ខិត្តប័ណ្ណ​របស់​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ និង​រារាំង​ក្បួន​ហែ​នៅ​តាម​បណ្ដា​ខេត្ត​ក្រុង​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ថ្ងៃ​ឃោសនា​នេះ​ដែរ។

ដោយ​ឡែក ច្បាប់​ស្ដីពី​ការ​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ សង្កាត់ បាន​កំណត់​ទិសដៅ​ការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត​សម្រាប់​អាណត្តិ​ទី​៤​ មាន​រយៈពេល​ត្រឹម ១៤​ថ្ងៃ ដោយ​គិត​ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២០ ខែ​ឧសភា និង​បញ្ចប់​ទៅ​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២ ខែ​មិថុនា។ ការ​ឃោសនា​ក្នុង​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ ក្នុង​រយៈពេល​នេះ គឺ​អនុញ្ញាត​បាន​ត្រឹម ២​ដង។ ចំណែក​ពេល​វេលា​ដែល​នៅ​សេសសល់​ពី​នេះ គណបក្ស​នយោបាយ​នីមួយៗ​អាច​ចេញ​ឃោសនា​បាន​ត្រឹម​រង្វង់​ឃុំ​សង្កាត់​ប៉ុណ្ណោះ៕

Source link

ប៉ូលិស​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ​​ឃាត់​ព្រះកាយ​ព្រះសង្ឃ​៤​អង្គ​ជាង​៣​ម៉ោង

កម្លាំង​ប៉ូលិស​នៃ​ស្នងការ​នគរបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ​ចាប់​ក្រៀក​ភិក្ខុ ព្រឹម ហួន បញ្ចូល​ក្នុង​ឡាន​យក​ទៅ​សាកសួរ នៅ​ថ្ងៃ​​ទី​២៦ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៧។ Photo Courtesy of Luon Sovath

ដោយ ហង្ស សាវយុត RFA 2017-05-26

ប៉ូលិស​នៃ​ស្នងការ​នគរបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ បាន​នាំ​ព្រះ​កាយ​ព្រះសង្ឃ ៤​អង្គ ដែល​ជា​សកម្មជន​សិទ្ធិមនុស្ស ទៅ​សាកសួរ​រយៈពេល​ប្រហែល ៣​ម៉ោង កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​សុក្រ ទី​២៦ ខែ​ឧសភា។

ព្រះសង្ឃ​ទាំង ៤​អង្គ​នោះ គឺ​ភិក្ខុ លួន សុវ៉ាត ដែល​ជា​សកម្មជន​សង្ឃ ធ្លាប់​ទទួល​ពាន​រង្វាន់​ផ្នែក​សិទ្ធិមនុស្ស ភិក្ខុ ណុប វណ្ណី ភិក្ខុ ព្រឹម ហួន និង​ភិក្ខុ សេង ណារ៉ា។

​ព្រះ​ភិក្ខុ លួន សុវ៉ាត ជា​ព្រះសង្ឃ​មួយ​អង្គ​ក្នុង​ចំណោម ៣​អង្គ​ផ្សេង​ទៀត ដែល​ប៉ូលិស​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ នាំ​ខ្លួន​ទៅ​សាកសួរ មាន​ព្រះ​ថេរដីកា​នៅ​រសៀល​ថ្ងៃ​សុក្រ ទី​២៦ ខែ​ឧសភា បន្ទាប់​ពី​សមត្ថកិច្ច​ដោះលែង​មក​វិញ​ថា កាល​ពី​ម៉ោង ១០​ព្រឹក ព្រះអង្គ និង​ព្រះសង្ឃ ៣​អង្គ​ទៀត បាន​និមន្ត​ទៅ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ដើម្បី​តាម​ថតរូប​លោក កឹម សុខា ប្រធាន​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ដែល​អញ្ជើញ​ទៅ​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​រក​សំឡេង​ឆ្នោត​នៅ​ក្រុង​សំរោង។ បន្ទាប់​ពី​ថត​សកម្មភាព​របស់​លោក កឹម សុខា រួច​មក ព្រះអង្គ​ក៏​និមន្ត​បំណង​ចេញ​ពី​ទី​រួម​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ។ លុះ​ធ្វើដំណើរ​មក​ដល់​រង្វង់​មូល​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី៧ ក៏​បាន​ឃើញ​កម្លាំង​ប៉ូលិស​ជា​ច្រើន ខ្លះ​មាន​ដំបង​ឆក់​នៅ​ក្នុង​ដៃ​ផង ឈរ​ចាំ​ស្ទាក់​គោយន្ត​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ ដែល​មក​ចូល​រួម​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​របស់​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ដើម្បី​សួរ​រក​ភូមិ-​ឃុំ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ។
ភិក្ខុ លួន សុវ៉ាត បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ឃើញ​ហេតុការណ៍​ដូច្នេះ ភិក្ខុ ១​អង្គ ព្រះនាម ព្រឹម ហួន បាន​យក​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​មក​ថត​រូបភាព​ដើម្បី​ផ្សាយ​ផ្ទាល់ (Live) តាម​បណ្ដាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក (Facebook) ដោយ ព្រះអង្គ​មាន​ថេរដីកា​បញ្ចេញ​មតិ​នៅ​ក្នុង​ពេល​ផ្សាយ​ផ្ទាល់​នោះ​ផង៖ «បង ព្រឹម ហួន និយាយ​ថា សូម​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជា​ម្ចាស់​ឆ្នោត កុំ​បោះឆ្នោត​ឱ្យ​មន្ត្រី​ណា គណបក្ស​ណា​ដែល​គំរាមកំហែង​ប្រជាពលរដ្ឋ ដែល​វាយ​ប្រជាពលរដ្ឋ។ ពេល​នោះ​ប៉ូលិស​ដែល​នៅ​ក្បែរ​ស្ដាប់ ឮ​តែ​ពាក្យ​វាយ គេ​ចោទ​ប្រកាន់​ថា លោក​និយាយ​មិន​ពិត»។

​ភិក្ខុ លួន សាវ៉ាត អះអាង​ថា ប៉ូលិស ដែល​ឃាត់​ព្រះអង្គ​នោះ គឺ​មាន​ស្នងការ​រង​នគរបាល​ជា​ច្រើន​រូប ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​ទាំង​លោក ស ថាវី ជា​អភិបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ផង ប៉ុន្តែ​រហូត​ដល់​ម៉ោង​ជាង ១​រសៀល ទើប​សមត្ថកិច្ច​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ព្រះអង្គ និង​ព្រះសង្ឃ ៣​អង្គ​ទៀត និមន្ត​ចាក​ចេញ​ពី​ក្រុង​សំរោង។

ទោះ​យ៉ាង​ណា អាស៊ីសេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​ស្នងការ​រង​នគរបាល​ទាំង​នោះ ព្រម​ទាំង​អភិបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ លោក ស ថាវី ដើម្បី​សុំ​ការ​ពន្យល់​ជុំវិញ​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​នេះ​បាន​ថា​យ៉ាង​ណា​នៅ​ឡើយ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែ​ឧសភា។

​ចំណែក​អ្នក​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ លោក ស្រី ណារ៉េន ឱ្យ​ដឹង​ថា ក្នុង​ហេតុការណ៍​នាំ​ព្រះសង្ឃ​ទៅ​សាកសួរ​នោះ​ថា គឺ​ស្នងការ​រង​នគរបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ម្នាក់​ឈ្មោះ ពុត ង៉ុប បាន​បញ្ជា​កម្លាំង​ឱ្យ​រារាំង​រូប​លោក​មិន​ឱ្យ​ចូល​ទៅ​ស្ដាប់​ការ​សាកសួរ​ព្រះសង្ឃ​ទាំង​នោះ​ទេ៕

Source link